خانه هنرمندان ایران پایگاه مستندسازان خواهد شد
Thursday, January 19, 2017

از فرهاد ورهرام در خانه هنرمندان ایران تجلیل به عمل آمد.
به گزارش روابط عمومی خانه هنرمندان ایران، در ادامه برنامه های مستند سینماتک خانه هنرمندان ایران که با همکاری انجمن تهیه کنندگان سینمای مستند برگزار می شود، سه شنبه 28 دی فیلم مستند «تاراز» اثر فرهاد ورهرام در تالار استاد شهناز به روی پرده رفت. در این برنامه همچنین با حضور محمد تهامی نژاد، ارد عطاپور، فرهاد ورهرام و پدرام اکبری نشست نقد و بررسی فیلم برگزار شد و در پایان و از فرهاد ورهرام به عنوان پیشکسوت سینمای مستند تجلیل به عمل آمد.
در ابتدای برنامه اکبری در توضیح برنامه گفت: امروز قرار است از یک پیشکسوت سینمای مستند تجلیل شود، به همین دلیل فیلمی که حدود 30 سال پیش ساخته شده را به نمایش گذاشتیم. در ادامه ورهرام ضمن گرامیداشت یاد محمود بیگی گفت: کتاب «ایل راه تاراز» که متشکل از یادداشت هایم در هنگام ساخت فیلم بود، حدود 17 سال در انتظار چاپ بود. به جاهای زیادی مراجعه کردم اما کسی حاضر به چاپ آن نبود، تا اینکه میردشتی انتشار آن را بر عهده گرفت و بدون اینکه منفعت خاصی برای او داشته باشد، برای چاپ آن سنگ تمام گذاشت. خودم هم انتظار نداشتم کتاب با چنین کیفیتی منتشر شود.
پس از آن ارد عطاپور از علاقه شخصی خود به این فیلم و کتاب گفت و ادامه داد: مریان کوپر و ارنست شودزاک در سال 1304 فیلم «علف» را درباره ایل بختیاری ساختند. این اثر یکی از مهم ترین آثار تاریخ سینمای جهان است و کماکان مورد توجه محافل آکادمیک قرار دارد. در آن زمان ایل بختیاری جمعیتی معادل 50 هزار نفر داشت، در حالیکه جمعیت تهران به عنوان پایتخت کشور حدود 220 هزار نفر بود. این جمعیت عظیم مسیری 400 کیلومتری را در هنگام ییلاق قشلاق طی می کردند. گویی که یک چهارم جمعیت تهران آن زمان تمام زندگی خود را جمع کنند و به حرکت در آیند. کوپر و همکارانش تمام تلاش خود را کردند که حرکت ایل را به مثابه یک حماسه ثبت کنند و همین امر، نقطه تفاوت نگاه کوپر و ورهرام است؛ ورهرام در عوض یک حماسه، تراژدی های کوچک و مصائب و رنج های انسانی در این مسیر را تصویر کرده است. برخی از این مصائب که به هر دلیل در فیلم دیده نمی شود، در کتاب قابل مشاهده است. در این دو اثر می بینیم که ساختار ایل به تدریج در حال فروریختن است و آن قوام و پیوستگی سابق را ندارد. اگر فیلم «علف» با خنده «لطفی» تمام می شود، اینجا در پایان فیلم پسربچه ای را می بینیم که یک پای افزار کهنه را وصله می کند و شاید همین تصویر پایانی گویای همه چیز باشد.
در بخش پایانی برنامه با حضور مجید رجبی معمار از فرهاد ورهرام به عنوان پیشکسوت عرصه مستندسازی ایران تجلیل به عمل آمد. مدیرعامل خانه هنرمندان ایران میزبانی برنامه های سینمای مستند را مایه افتخار خانه هنرمندان ایران دانست و گفت: کاری که بزرگانی همچون فرهاد ورهرام در عرصه سینمای مستند انجام داده اند، در تاریخ و فرهنگ و هنر ایران ماندگار خواهد بود. ما نیز در مجموعه خانه هنرمندان ایران کار را با قوت ادامه می دهیم و تلاش داریم تمامی فضای باغ هنر و ساختمان های موجود در آن را برای انجام فعالیت های هنری در اختیار بگیریم. از جمله تلاش خواهیم کرد مکانی ویژه را به مستندسازان اختصاص دهیم تا به پایگاهی برای فعالان این عرصه هنری تبدیل شود