به گزارش سايت خبري خانه‌ي هنرمندان ايران، فرامرز پارسي درباره ارتقاي گستره عمومي گفت: ايجاد فضاي شهري با توان فضاي اجتماعي کار پيچيده‌اي نيست و قابل حصول است. فضاي شهري با توان شکل گيري فضاي اجتماعي از گذشته‌هاي دور در کشور ما وجود داشته است، البته شرايط اقليمي کشور ما سبب شده تا اين فضاي شهري در بعضي از نقاط کشور به درستي رشد نکند.

امروزه مفهوم فضاي اجتماعي مفهومي مدرن است و شهرهاي امروز ايران مسير مدرن شدن را در پيش گرفته‌اند و آمادگي شهرها براي ايجاد فضاهاي اجتماعي مشهود است. به عبارتي ديگر ايجاد فضاهاي شهري سبب توسعه يافتن فضاهاي اجتماعي مي‌شود.

پارسي در ادامه ويژگي‌هاي فضاي شهري را که فضاهاي اجتماعي در آن شکل مي‌گيرد را بر شمرد: چنين فضايي بايد امکان مکث بدون تصميم را داشته باشد. به اين معنا که عابر هنگام گذر از اين محدوده لزوما هدف خاصي نداشته باشد و بدون تصميم نيز بتواند از محدوده شهري بهره ببرد.

به طور خلي ساده مي‌توان گفت عابر در چنين فضايي مي‌تواند بدون هيچ تصميمي بايستد يا گذر کند.

چنين فضاهايي بايد داراي خاصيت ناآشنايي باشد نا آشنا بودن فضا باعث مي‌شود تا حقوق شهروندي تقويت شود، همچنين در اين فضا حقوق شهروندي مقياس اصلي است.

چنين فضايي بايد امکان چند عملکردي داشته باشد چرا که اگر اين فضا تک عملکردي باشد محدود مي‌شود.

چنين فضايي بهتر است که داراي پس زمينه تاريخي باشد تا براي عابران موثر باشد، همچنين پس زمينه تاريخي حافظه مشترکي را ايجاد مي کند که سبب ايجاد ارتباط کلي شهروندان مي‌شود.

چنين فضاهايي حتما مفهوم مديريت شهري را نيز خواهند داشت، چرا که جزييات چنين فضايي احتياج به مديريت دارد البته در اين مديريت عمومي همچون شهرداري مناسب تر است تا مديريت دولتي.

فرامرز پارسي سپس با نشان دادن نقشه‌هاي متعدد تجربه‌هاي عملي خود در سه فضاهاي شهري؛ خيابان تربيت تبريز، ميدان مشق تهران و خيابان سپه قزوين را تشريح کرد.