سايت ادبي نانوشته جلسه نقد کتاب «عطر تند نارنج» سروده سيامک بهرام پرور را در تالار ناصري خانه هنرمندان ايران برگزار کرد.
محمدرضا شالبافان با اشاره به عدم حضور ساختار شعري در سرودههاي بهرام پرور گفت: معمولا غزلهاي اين مجموعه اصولا ساختار شعري ندارند که بتوان از آن ها نام برد. تلاش و عرق ريزي سختکوشانه شاعر براي اتفاق در زبان است، اما به نظر ميرسد او تسلط قابل قبولي بر زبان عادي ندارد تا بتواند در اين مسير به نتيجه مطلوب برسد.
شالبافان درباره زبان طنز در غزلهاي بهرام پرور خاطرنشان کرد: در نقاط متعددي که شاعر به سمت استفاده از طنز يا به نوعي هزل در شعر ميرود باز به نتيجه اي نميرسد، چرا که نگاهي گذرا به آثار طنزپردازان معاصر و موفق نشان ميدهد که ايشان معمولا زبانشان بسيار فخيم و استوار است. اما بهرام پرور پايه زبان خود را به ويژه در ميان محتواي انتقادي بر اعتزال ميگذارد.
پس از سخنراني محمدرضا شالبافان نقد جليل صفربيگي قرائت شد، که در عين حال نقدي بود بر نقد شالبافان. صفربيگي درباره نقش روايت در غزلهاي بهرام پرور گفت: غزل بهرام پرور بر مبناي روايت شکل گرفته و عدم اتکا برقافيه در اکثر آثارش مشهود است. همين بافت روايي منجر به چربش محتوا بر فرم شده، واقعيت اين است که بهرام پرور نميخواهد اداي شاعر بودن را درآورد و مخاطبش را گيج کند. دنبال ابهام صوري نيست. هنجار شکني و ساخت گريزي و .. با شعر او بيگانه هستند.
اسماعيل اميني درباره نگاه بهرام پرور به شعر گفت: روزگار ما شرايطي را فراهم آورده است که براي شاعر و خواننده فرصت کم است، زمانه به اين شکل است. شتابزدگي ويژگي روزگار ماست، علت تعداد امکان انتخاب است و اين ويژگي عدم تامل ايجاد ميکند و به همين علت ما گرفتار صورتها ميشويم.
اين خصيصه در شعر هم وجود دارد يعني شعري داريم که همه ويژگيهاي خود را سريعا نشان دهد. اما شعر عالمي است که بايد خودمان باشيم و ما وقتي شعر ميگوييم حتما مخاطبي را براي خود فرض کرده است و حتما با توجه به مخاطبش سروده ميشود.
اين شعر با شعري که براي تامل و تفکر است متفاوت است.
کارهايي که کتاب عطر تند نارنج است از نوع اول است. معيار شعر نبايد استقبال باشد، بايد پيدا کنيم که کدام شعرمان با شعر ديگران متفاوت است. من بخش هايي از شعرهاي بهرام پرور را ميپسندم که شايد درنظر اول شعرهايي عجيب نيستند.
احسان مهديان در مقاله خود از نوع نگرههاي زيبايي شناختي تاثيرگذار بر آثار اين مجموعه تحت عناويني مانند عشق و تخيل- لايههايي در سطح، لايه هايي در عمق واژگاني تاثير گذار وتاثيرپذير- جامعه شناختي هنري اشعار- طنزوارگي- تلفيق عناصر بيروني و دروني و ... پرداخته وگفت: روايتهاي بزرگ از آنجا که نوعا سلطهتاريخي را بر تعابير ما دارند اجازه بازيابي فردي را نميدهد.