جلسه نقد کتاب «پيانو» سروده مريم جعفري در تالار ناصري خانه‌ي هنرمندان ايران برگزار شد. عبدالله صمديان با اشاره به نوگرايي در شعر گفت: نو قطعا در گذشته نيست، درحال و آينده است، چه در محتوا و چه در فرم نوترين فرم‌هاي گذشته مي‌تواند در سير تحول اثر هنري جديد قرار گيرد که غزل‌هاي حافظ نمونه اعلاي اين دگرديسي است. محتواي نو در الزام هنري فرم نو مي‌طلبد.

صمديان درباره ظرفيت‌هاي مريم جعفري گفت: ظرفيت‌هاي اکتسابي در زمينه وزن و زبان زنده معاصر و جنون مندي‌هاي شاعرانه در غزل‌هاي مريم جعفري بازتاب گسترده‌اي دارند و اگر در به همين پاشنه نچرخد در آينده‌اي نه چندان دور اثراتي از منزوي، بهمني و بهبهاني را مي‌توان در محتواي شعر او ديد، در فرمي‌ديگر که از مه تجربه و طوفان سر بر خواهد آورد.

غزل تاجبخش درباره نگاهي که امروزه به غزل و غزلسرايي وجود دارد و درباره سروده‌هاي مريم جعفري گفت:«مريم جعفري در روزگاري غزل مي‌گويد که دوستان گاه غزل و غزلسرايي را آنچنان دور شده از مدار شعر امروز مي‌دانند که غزل مرگي را باب مي‌کنند و بيرحمانه از ياد مي‌برند . او در اين زمانه حرف هايي جديد دارد و حتي شيفتگي او به مولانا به نوعي باب روز است. ويژگي شعر جعفري اين است که داراي پشتوانه تفکر است که به شعرش غنا مي‌بخشد.

تاجبخش درباره حضور زن در آثار جعفري گفت: شاعر به لحظه‌هاي دردناک و زواياي پرافسوس زنانه نيز سرک مي‌کشد و از درد چنان مي‌گويدکه گويي خودش جزيي از همان درد است.

اما زن بودن براي مريم جعفري هزاران سوال در بردارد، نه مانند بيزاري از خود که به مثل مشاهده‌ي خود در آيينه‌اي دروني براي کشف معماي زن بودن و بيرون کشيدن لياقت‌ها از لايه‌هاي باور نکردني قرن‌هايي که زن را به نوعي ديگر ترسيم کرده‌اند.

محمد علي بهمني سخنراني بسيار کوتاهي داشت و درباره مجموعه غزل «پيانو» گفت: نه تنها شعر در ناگهان اتفاق مي‌افتد که يافتن، شنيدن و خواندن يک شعر خوب هم در ناگهان اتفاق مي‌افتد و به نظرم مجموعه شعر پيانو نيز از اين خصوصيت برخوردار است. چرا که در اين مدت با غزل «پيانو» زندگي کرده ام.

امير آزاده دل به جنبه‌هاي جامعه شناختي مجموعه غزل پيانو پرداخت و گفت: شعر معاصر مي‌تواند کارکردي اجتماعي داشته باشد و جامعه شناسان ما به راحتي از گنجينه‌هايي که مي‌تواند محيط اجتماعي ما را بيان کند چشم پوشيده‌اند و خود را معطوف فلان نظريه و فلان دانشمند کرده‌اند، البته منظور من زير سوال بردن فلان دانشمند يا فلان نظريه نيست. و به نظرم شعر معاصر از اين ظرفيت برخوردار است مجموعه‌هايي که با اقبال عمومي‌مواجه مي‌شوند حتما چيزي را در آن جامعه انعاس مي‌دهند و اين اقبال عمومي ‌نشان گر آن است.

آزاده دل پس از اين مقدمه به تحليل جامعه شناختي زن و مرد در مجموعه غزل پيانو پرداخت.

در جلسه نقد کتاب پيانو پگاه احمدي نيز جز مدعوين بود اما به دليل عدم حضور او شعري از احمدي قرائت شد و نقد سيامک بهرام پرور نيز توسط سمانه نائيني خوانده شد.

جلسه نقد کتاب پيانو توسط سايت ادبي نانوشته برپا شد.